W 1362 roku wyszedł zakaz gry w quidditcha w
promieniu pięćdziesięciu mil od najbliższego miasta lub wsi, wydanego
przez Radę Czarodziejów. W 1368 roku, uznając za sprzeczne z prawem granie w odległości stu mil od siedzib mugoli.
W 1398 r. czarodziej Zachariasz Mumps sporządził
pierwszy pełny opis gry w Quidditchu. Przetoczył tam słowa “Należy
wybrać teren położony z dala od siedzib mugoli, jakieś dzikie torfowiska
lub wrzosowisko, i upewnić się, ze gracze nie będą widoczni z daleka,
kiedy wzbiją się na miotłach w powietrze. Jeśli wytycza się stałe
boisko, warto je uzbroić w zaklęcia antymugolskie. Najlepiej grać w
nocy”. W 1419 roku Rada wydała słynny dekret, w którym
kategorycznie zabrania się grać w quidditcha gdziekolwiek, “jeśli
istnieje choćby najmniejsza możliwość, że gracze mogą być zauważeni
przez jakiegoś, mugola”. Zakaz ten opatrzono złowrogim ostrzeżeniem:
“Każdy, kto złamie ów zakaz, będzie mógł pograć sobie w ciemnym lochu i
kajdanach”.
Odpowiednie środki bezpieczeństwa zostały prawnie zaprowadzone dopiero mocą Międzynarodowego Kodeksu Tajności Czarodziejów z 1692 r.,
który obarczał każde ministerstwo magii odpowiedzialnością za wszelkie
konsekwencje czarodziejskich gier i dyscyplin sportowych rozgrywanych na
podlegających im terytoriach.
W Wielkiej Brytanii doprowadziło to do utworzenia Departamentu
Czarodziejskich Gier i Sportów. Te drużyny quidditcha, które uparcie nie
stosowały się do zaleceń Ministerstwa Magii, zostały rozwiązane.
Obecnie drużyny quidditcha nie rozgrywają meczów na swoich terenach,
ale udają się do miejsc wyznaczonych przez Departament Czarodziejskich
Gier i Sportów, gdzie zachowywane są niezbędne antymugolskie środki
bezpieczeństwa. Zgodnie ze światłymi radami Zachariasza Mumpsa sprzed
sześciu stuleci, boiska do quidditcha są dziś usytuowane bezpiecznie na
odległych od mugolskich osiedli wrzosowiskach i torfowiskach.
Niektóre zaklęcia chroniące to np.:
Cave Inimicum - wyczarowuje barierę, która sygnalizuje pojawienie się w okolicy innych osób.
Homenum Revelio - zaklęcie, dzięki któremu można ujawnić obecność człowieka w docelowym obszarze.
Protego Totalum - silnijsze zaklęcie tarczy, które działa na budynki itp. Obszar na który rzucone jest to zaklęcie jest trudny do wykrycia.
Repello Mugoletum - zaklęcie, które odstrasza mugoli od miejsca, na które zostało rzucone. Mugole nie widzą, ani nie czują tego obiektu. Można
je udoskonalić, jak na przykład podczas Mistrzostw Świata w Quidditchu,
kiedy mugol podszedł do stadionu to przypominał sobie, że musi coś
zrobić. Inny przykład to Hogwart – kiedy mugol do niego się zbliżał widział ruiny zamku z groźbą śmierci, gdyby tam wszedł.
Salvio Hexia - zaklęcie chroniące obiekty.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz